Welkom » Blog en berichten » Bloggen is een confrontatie met mijzelf.

Bloggen is een confrontatie met mijzelf.

Het schrijven en bijhouden van mijn blog is ingewikkelder dan ik van te voren had bedacht. Het is op dit ogenblik een confrontatie met mezelf. Omdat ik wil schrijven vanuit en over mijn relatie met de Heer, is het als met zoveel zaken in geloof, je zult zaken moeten overgeven aan de Heilige Geest.

Het schrijven dreigt haar “ziel” te verliezen.

En juist dat overgeven aan de Heilige Geest is voor mij soms zo moeilijk. Er zit zoveel in mijn hoofd! Het is nog steeds mijn natuur om daar controle over te willen voeren. Juist die controledrang lijkt nu een belemmering in het schrijven te worden. Het schrijven dreigt haar “ziel” te verliezen. De spontaniteit en de passie verdwijnt en het schrijven dreigt een “klusje” te worden. In voorbereiding op het schrijven van dit blog ervoer ik de tweestrijd die zich in mij afspeelt. Aan de ene kant probeer ik krampachtig een bepaalde lijn te volgen die voldoet aan mijn drang naar controle en tegelijkertijd ervaar ik dat de Heilige Geest mij aanspoort Hem de ruimte te bieden om door mij heen te werken.

Het proces waar ik door heen ga.

Om mijn verhaal ook voor jou begrijpelijk te laten zijn, zal ik proberen heel beknopt een inkijkje in mijn leven te geven, zodat je iets meer zult begrijpen van het proces waar ik door heen ga. Daarvoor deel ik mijn leven in drie perioden in.

Moeder was een kind van God en mijn vader probeerde zich altijd neer te zetten als een atheïst.

Periode 1: Geboren als oudste van drie kinderen in een liefdevol gezin. Mijn moeder was een kind van God en mijn vader probeerde zich altijd neer te zetten als een atheïst. Je zult begrijpen dat dit altijd een bepaalde spanning op riep. Mijn vader en moeder waren overeengekomen dat de kinderen een christelijke opvoeding zouden genieten en dat ze in de pubertijd hun eigen keuzes daarin zouden kunnen maken. Om een lang verhaal kort te houden zal ik je de uitkomst verklappen. Alle drie de kinderen verlieten in hun pubertijd de kerk. Voor mijzelf had dat alles te maken met het ontbreken van de liefde in de kerkelijke gemeente. Dit conflicteert zo met wat mij op de zondagsschool geleerd was,dat ik het niet kon hanteren en besloot de gemeente te verlaten.

Eigen levensbeschouwing gecreëerd met mijzelf als middelpunt.

Periode 2: Na het verlaten van de kerkelijke gemeente heb ik ook ernstig geprobeerd God buiten de deur te houden. Hoe hard ik dat ook heb geprobeerd, Hij was er altijd in de vorm van mijn geweten. Deze periode zonder kerkelijke gemeente en God kenmerkt zich door het zoeken naar zingeving. Door het onderzoeken van diverse levensbeschouwingen en daaruit mee te nemen al hetgeen in mijn plaatje paste, heb ik mijn eigen levensbeschouwing gecreëerd met mijzelf als middelpunt. Het leek geruime tijd dat ik mijn leven aardig onder controle had. In mijn persoonlijk leven leek het plaatje te kloppen, vrouw, kind en een maatschappelijke carrière die uitstekend leek te verlopen. Alles onder controle tot er in het privédomein iets gebeurde waar ik geen controle op uit kon oefenen. Alles leek me onder de handen af te breken.

Mijn wedergeboorte beschouw ik als het kantelpunt in mijn leven.

Periode 3: Toen alles onder mijn handen dreigde af te breken greep God in. In 1995 bracht God mij in contact met iemand die zonder moeite door mijn zorgvuldig opgebouwde façade prikte. Mijn wedergeboorte was een feit. Mijn wedergeboorte beschouw ik als het kantelpunt in mijn leven. De eerste twee jaren na de wedergeboorte kenmerken zich door veel (geestelijke) strijd. Toen daar rust in kwam doordat de juiste mensen op mijn weg kwamen begon er een volgend hoofdstuk in mijn leven.

Hoe mijn verlangen iets voor God te mogen betekenen plotseling mijn valkuil werd.

Een hoofdstuk dat bol staat van het verlangen dienstbaar te mogen zijn voor de Heer. Graag wil ik vertellen over de keuzes die ik daar vervolgens in gemaakt heb en hoe mijn verlangen iets voor God te mogen betekenen plotseling mijn valkuil werd. Maar ook toen, opnieuw een dieptepunt in mijn leven nam God mij in bescherming en zorgde Hij voor een periode waarin herstel voor mij kon plaatsvinden. God is trouw en bereidt nieuwe wegen. Hoe moeilijk ik mijn wandel met de Heer soms ook ervaar, een leven zonder Hem is niet meer denkbaar. Integendeel, mijn levensmotto is inmiddels, meer van en voor de Heer! Gelukkig heb ik uit het verleden geleerd niet meer zo hard te gaan lopen. Ik heb geleerd te luisteren naar de Heilige Geest. De Helper die God mij gaf na mijn wedergeboorte. De Heilige Geest zal mij ook helpen met het aanbrengen van structuur in hetgeen ik op mijn hart heb om jou te delen.

Het delen van kennis en inzichten.

Het bijhouden van een blog zal zich toch toespitsen op het delen van kennis en inzichten. Kennis en inzichten die ik heb opgedaan met betrekking tot het bewandelen van een meer dan voortreffelijke weg. Dit is de weg waarvan God wil dat we die bewandelen. Als wij die weg bewandelen zal God ons steeds meer van de beloften die Hij voor ons apart heeft gezet doen toekomen. Aan de hand van actuele gebeurtenissen of situaties waar ook jij op je levensweg tegenaan kunt lopen zal ik telkens een belofte van God behandelen.

Over het groeiproces dat ik in geloof mocht doormaken, met alle hoogte/ en dieptepunten, ga ik een boek schrijven. Van de voortgang van dat schrijfproces zal ik je af en toe op de hoogte houden. Trouwens de werktitel is “de schaamte voorbij”

Dus het vanaf het volgende blog zal ik telkens een belofte van God behandelen.

Voor nu Gods zegen.

Willem


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.