Welkom » Blog en berichten » Kunnen we spreken van een voltooid leven?

Kunnen we spreken van een voltooid leven?

Verontwaardiging
Ik weet nog dat ik behoorlijk verontwaardigd reageerde toen ik kennis nam van de “initiatiefwet waardig levenseinde” die Pia Dijkstra van D66 in december 2016 publiceerde. Kunnen we spreken van een voltooid leven als je de zin van je bestaan wordt ontnomen? De verontwaardiging die ik toen voelde opkomen kwam echter niet verder dan een gesprek met mijn levenspartner.

Dagelijks bombardement aan informatie.

Het is niet ondenkbaar, dat mijn aandacht alweer naar andere gebeurtenissen werd getrokken, onder het dagelijkse bombardement aan informatie dat over je wordt uitgestort. Onder die informatie kom ik veel zaken tegen waar ik mij druk over zou kunnen maken. Wat opvalt is dat veel van die zaken al snel weer naar de achtergrond verdwijnen. Soms loopt het echter anders! Zo ook met mijn verontwaardiging over de “initiatiefwet waardig levenseinde”.

Helpen bij het beëindigen van een voltooid leven.

Die verontwaardiging was duidelijk nog in mijn onderbewustzijn aanwezig toen die opnieuw getriggerd werd door een programma waar ik naar keek. In dat programma werd het helpen bij het beëindigen van een voltooid leven als een daad van naastenliefde neergezet.  Dit heeft mij zo geraakt dat de verontwaardiging nu op de voorgrond blijft. Ik moet er iets mee doen. Ik schaam me kapot, deel uit te maken van een samenleving, die schijnbaar niets beters kan verzinnen dan ouderen die zeggen een voltooid leven te leiden, te helpen bij het beëindigen van dat leven.

Ontwikkelingen in de samenleving die we zouden moeten ombuigen.

Ik vraag me serieus af: “Hoe kan het toch, dat een groeiend aantal ouderen aangeeft, dat het leven voor hen voltooid is? Zou het ook te maken kunnen hebben met ontwikkelingen in de samenleving die we zouden moeten ombuigen?” Ik constateer, ook uit eigen ervaring, dat het proces van ouder worden niet hip is. Het gaat veelal gepaard met beperkingen die het lichaam en in sommige gevallen de geest begint op te leggen. In een samenleving waar technologische ontwikkelingen elkaar steeds sneller opvolgen, moeten mensen die dit tempo niet meer kunnen bijbenen, steeds vaker afhaken.

Geef ouderen weer het gevoel dat zij ertoe doen.

Het kan toch niet waar zijn, dat we mensen die niet meer mee kunnen komen, het gevoel geven dat hun leven voltooid is? Zouden we met elkaar niet zeggen: Geef ouderen weer het gevoel dat zij ertoe doen. Ik ben ervan overtuigd dat we, in elk geval als christenen, met geestelijke ogen naar de samenleving moeten kijken. Onze fysieke wereld zouden we in moeten richten naar de principes van het Lichaam van Christus.  Ook in ons fysieke lichaam heeft God ons geschapen uit vele verschillende onderdelen. Al die onderdelen hebben door God een functie toebedeeld gekregen. Als al die delen hetzelfde zouden zijn, zouden zij nooit tot één lichaam kunnen samensmelten. Misschien heb ook jij wel eens het idee dat sommige delen van het lichaam meer waarde (1 Korintiers 12:19-26) hebben dan andere. Dit is een grote misvatting. Hoe onbeduidend een deel van het lichaam ook lijkt te zijn. Voor een goed functioneren is het gewoon nodig.

Geparkeerd zijn aan de zijlijn

Zoals het in het fysieke lichaam werkt, zo zou het ook in de samenleving moeten werken.  We hebben pas een goede samenleving als ook alle te onderscheiden delen daarvan, hoe verschillend ook, kunnen (mogen) functioneren zoals ze bedoeld zijn. Om te beginnen zouden we dus binnen het christelijk erf er acht op moeten slaan dat ouderen niet het gevoel krijgen dat ze geparkeerd zijn aan de zijlijn. Dat soort zaken geeft het gevoel dat je er niet meer toe doet.

Zout dat haar smaak verliest kun je niet opnieuw zout maken.

Daarnaast hebben we een getuigende opdracht naar deze wereld waar we ter voorbereiding op de eeuwigheid zijn geplaatst. Jezus zei in Mattheus 15:13 tegen zijn leerlingen: ‘Jullie zijn het zout in deze wereld. Zout heeft een sterke smaak. Maar als het zijn smaak verliest, kun je het niet opnieuw zout maken. Dan is het waardeloos en wordt het weggegooid. Zout heeft vele eigenschappen en kent vele toepassingen. Voor nu wil ik daar uit naar voren halen:

  • Zout weert bederf
  • Zout maakt smaak

Als wij dan het zout der aarde zijn, laten we er dan voor waken dat onze samenleving niet steeds verder bederft. Laten wij de smaakmakers van deze wereld zijn (worden).

Ik wil ook jou bedanken dat je dit blog hebt gelezen en ik op die manier uiting heb kunnen geven aan mijn verontwaardiging.

Binnenkort hoop ik een uitgebreider artikel op de website te plaatsen. Ik ervaar dat ik er nog niet mee klaar ben. Misschien dat God ook mij duidelijk maakt, dat ik voor mezelf moet onderzoeken, wat ik hier in het dagelijks leven mee zou moeten doen.

Je hoort weer van me. Hartelijke groet en verbonden in Hem.
Willem


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.